Bu yazının tamamını bilgisayarınıza kaydetmek için tıklayınız Bu yazıyı arkadaşınızın e-mail adresine gönderin!

Şîve Nev’i ekolü, üslûbu, tarzı ve tavrı ne olursa olsun; bir yazıda tavrın aksine olarak, daha çok yazanın artistik husûsiyetini ifâde eden kısmın veya kısımların her birinde ve topunda görülen veya sezilen ve başkasında bir benzerine rastlanmayan tamâmiyle husûsî ve şahsî olan vasıflara veya bunların netîcesi olan belirli duruma Şîve denir. Bu tıpkı lisandaki şîveye benzer. Meselâ: Süllüs Celîsi ile Râkım üsl^bunda ve Sâmî Efendi tarzında Ömer Efendi’nin yazmış olduğu (Resim: 118)’e dikkatle bakalım: Bu levhada Ömer Efendi’nin kendi şahsiyetinden doğan öyle husûsî şîve karakterleri vardır ki; bunlar, yazıyı bozmak şöyle dursun, bir kalıptan silkerek çalınmış bir yazı olmadığını, doğrudan doğruya kalemle yazılmış bulunduğu anlatılır. Bu şîve husûsiyetini Ömer Efendi başka bir yazısında aynen göstermeye belki de güç yetiremez. Hattâ taklît sûretiyle tekrar yazmış olsa bile, onda da diğer bir şîve husûsiyeti görmemiz muhakkaktır. Bir Önceki Konu: Tavır Bir Sonraki Konu: Hâl Makaleler Sayfasına Dönmek İçin Tıklayınız...