Bu yazının tamamını bilgisayarınıza kaydetmek için tıklayınız Bu yazıyı arkadaşınızın e-mail adresine gönderin!

Tarz Yazılmış muayyen bir nev’e, bir mektebe, bir üslûba dayanmakla berâber, bâzı mütemâyiz vasıfları hasebiyle diğerlerinden ayrılan bir yazının ayırıcı karakter husûsiyetine Tarz denilir. Fakat, her üslûbta bu mânâca bir karakter husûsiyeti bulamayız. Meselâ, İmâd tarzında Ta’lîk dediğimiz zaman, İmâd’ın üslûbunda yazılmış olmakla berâber, onda olmayan öyle canlı bir gelişme vardır ki, bununla üslûbdan ayrılır. Bu husûsiyet ve hüviyet henüz üslûbun malı olmayacak bir durumdadır. Bunu bâzen vâdî kelimesiyle de ifâde ederler. Meselâ, “Nefeszade İsmâil Efendi, Şeyh Hamdullah vâdî’sinde yazardır” denilir ki, “onun üslûbunu temsîl etmekle berâber, biraz ondan farklı idi” demektir. Bu misâlde ince bir fark daha vardır ki, onu da tavır ile ifâde ederiz (Resim: 112, 113 . 114). Bir Önceki Konu: Üslûp Bir Sonraki Konu: Tavır Makaleler Sayfasına Dönmek İçin Tıklayınız...