GELENEK VE YENİLİK: XVIII. YÜZYIL


Katip Yedikuleli Seyyid Abdullah’ın 1124/1712 yılında yazdığı Kuran’ın tezhibinde olduğu gibi sayfa tasarımında geleneksellik sürerken (İÜK, A. 6543), geleneksel bezeme elemanlarına özgün biçimler de katılır. (Resim: 10) Bunların başında gölgeli boyanarak hacim kazanmış natüralist çiçek buketleri, gölgeli boyanarak hacim kazanmış, uzanmış, bitimi kıvrılmış ve irileşmiş hançeri yapraklarla, sarı renk zeminlere mavi ve sarı sarmal dallar üzerinde gölgeli mavi ve kırmızı renkle boyanmış iri hatayiler ve hançer yapraklar gelir (TSM, A. 3652, y. 7a; A. 3653; Sotheby’s December 1987, Lot. 240). (Resim: 11) Kanunî Sultan Süleyman dönemi ressamlarından Şah Kulu’nun yarattığı sarmal dallar üzerinde hatayi ve hançer yaprak bezemeleri (saz üslubu) bu dönemde tekrar kullanılır. Müzehhip ve lake ustası Ali el-Üsküdari sözü edilen üslupları ve özellikle saz üslubunun dönemin eserlerinde ustalıkla uygulanmış bir sanatçıdır (TSM, Y.Y. 856). O tezhipte çağdaşı biçimlerle geleneksel olanları kaynaştırarak kendine özgü yorumlar yapmıştır.


Bir Önceki Konu: Türk Tezhibinde İhtişamlı Bir Dönem: XVI. Yüzyıl


Bir Sonraki Konu: Üslup Zenginleşmesi: 19. yüzyıl


Tarihçe Ana Sayfasına Dönmek istiyorsanız tıklayınız...